Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Ι΄ Λουκά! 10.12.2017! Από τον Πανοσ. Αρχιμ. Ιερόθεο Λουμουσιώτη!

Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Ι΄ Λουκά! 10.12.2017! Από τον Πανοσ. Αρχιμ. Ιερόθεο Λουμουσιώτη!

Πανοσ Αρχιμ.
Ιεροθέου Λουμουσιώτη
Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Ύδρας

“ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου.” 
(Λουκ. ιγ, 14)

Ο Κύριος είναι στην συναγωγή το Σάββατο για να δοξάσει τον Θεό και να δείξει στους Ισραηλίτες ότι πρέπει να σέβονται τα ωραία έθιμα που είχαν παραλάβει από τους προγόνους τους.

Εκεί τον συναντά μια γυναίκα η οποία ήταν πολλά έτη συγκύπτουσα και δεν μπορούσε να σταθεί σωστά στα πόδια της και να αυτοεξυπηρετηθεί σωστά και αυτή ο Ιησούς την θεραπεύει.

Αλλά ο αρχισυνάγωγος οργίζεται με την πράξη αυτή του Ιησού και στρέφεται προς τον λαό και του λέγει ότι μπορείτε να ζητείτε θεραπείες όποιες άλλες ημέρες έρχεσθε στην συναγωγή εκτός της ημέρας της αργίας του Σαββάτου.

Μα η θεραπεία που ετέλεσε ο Χριστός μας δεν ήταν εργασία, αλλά ήταν εκτός των ορίων των φυσικών πραγμάτων ήταν μια θαυματουργία, μια παρέμβαση στους νόμους της φύσεως και υπέρβαση αυτών εκ μέρους του Ιατρού των Ψυχών και των Σωμάτων μας. Την θεραπεία από αγάπη προς το πλάσμα του την τέλεσε ο Χριστός. Αλλά την τέλεσε στην αργία του Σαββάτου και αυτό για τον αρχισυνάγωγο ήταν μια παρεκτροπή από τον νόμο του Θεού. Αυτή την παρεκτροπή την κάνει ο Ιησούς με λόγο γνώσεως αφού εκείνοι οι ισραηλίτες έκαναν τις απαραίτητες δουλείες με τα ζώα τους και τα επότιζαν και τα τάιζαν ενώ αυτή που ήταν ένα παιδί του Θεού με ένα πρόβλημα σωματικό δεν είχε δικαίωμα να γίνει καλά;

Φυσικά και είχε αυτό το δικαίωμα και ο Κύριος την ιάτρευσε και δεν έδωσε σημασία στη γνώμη κανενός άλλου, αφού είχε σκοπό να γίνει καλά η γυναίκα και να δοξασθεί ο Θεός με αυτή την θεραπεία.

Μα όντως είναι αλήθεια ότι το Σάββατο είχε δοθεί για την λατρεία του αληθινού Θεού. Μα έργο του Θεού ήταν και αυτή η θεραπεία, έργο της χάριτος του Χριστού ήταν αυτή η ιατρεία στην έχουσα ανάγκη αυτής της παρεμβάσεως. Πως θα μπορούσε ο άνθρωπος να δικαιολογήσει τις εργασίες τις ανθρώπινες στα ζώα του και να απορρίψει την παρέμβαση του ανθρώπου εις τα έργα του, τα πλάσμα του, τους ανθρώπους!

Τελικά ο Κύριος τους έμαθε την αληθινή λατρεία του Θεού και τον δοξασμό του στα απλά και καθημερινά πράγματα αλλά και στα μεγάλα και θαυμάσια πράγματα του Θεού! Ποίος σήμερα θα εθεώρει κακή την θαυματουργία την ημέρα της Κυριακής; Κανείς. Είναι κατεξοχήν μέρα που ο Κύριος δρα και επιδρά στα πλάσματα Του. Πως το κάνει αυτό με την θεραπεία των αδυναμιών μας στο έργο το γινόμενο απ’ Αυτόν της Θείας Λειτουργίας. Παρεμβαίνει στις ζωές μας και μας κάνει κοινωνούς της ενότητος Του αφού κοινωνούμε των αχράντων μυστηρίων, κοινωνώντας σώμα και αίμα Χριστού μετέχουμε της σωτηρίωδους θυσίας Του και ξαναζούμε την δόξα Του! Θεραπεύουμε την εμπάθεια μας και ξανακαινουργούμεθα στο σώμα του την Εκκλησία!

Εμείς είμαστε συγκύπτοντες και προσκολλημένοι στη γη και ο Κύριος μας ανεβάζει στους ουρανούς. Δεν μας αφήνει να κωλύσουμε στα επίγεια αλλά μας καλεί να γευθούμε την επουράνια μακαριότητα!

Όταν κάποιος αδελφός παρηγορείται και βοηθείται από την χάρη του Θεού εμείς πρέπει να γινόμαστε συμμέτοχοι και συγκοινωνοί αυτής της χαράς και όχι να βρίσκουμε προφάσεις να μην συνευφρανθούμε μετά των αδελφών μας. 

Η στάση του αρχισυναγώγου είναι καθαρά εωσφορική αφού μας καλεί να μην συμμετέχουμε στη δόξα του Θεού και μας καλεί επίσης να μην έχουμε επικοινωνία με τους αδελφούς μας στα δύσκολα προβλήματα τους, αλλά να τηρούμε τυπικά αυτά που μας παρέδωσαν οι προ ημών. Χάνει την ουσία της η συναγωγή, ως συνάθροιση και σε εμάς σήμερα δεν βρίσκει την πραγματική αποστολή της η εκκλησιαστική σύναξη αφού έχει σκοπό να κοινωνούμε όλοι όλων των αγαθών αλλά και των προβλημάτων των αδελφών μας. Δεν εκκλησιαζόμεθα μόνοι μας αλλά ως σύνολο πιστών, ως σώμα. Μας απασχολούν οι δυσκολίες των αδελφών μας και παρακαλούμε τον Κύριο και για αυτούς, ποτέ μόνον για εμάς.

Αδελφοί μου, κάθε πρόβλημα όταν το μοιρασθούμε ήδη μας έχει απαλλάξει σχετικά γιατί και κάποιος άλλος το κουβαλάει μαζί μας και όταν αυτό το κάνουμε και θέμα προσευχής τότε ο Κύριος μας μας εισακούει και δίνει την απαραίτητη και αρμόζουσα λύση Εκείνος που ξέρει τι και πως εμείς μπορούμε να βλαφθούμε από το πρόβλημα μας ή να το έχουμε ως μέσω παιδαγωγίας άνωθεν δωρημένο. Ας κάνουμε προσευχή και για τους αδελφούς μας πάντα και να χαιρόμεθα με τις χαρές τους και να λυπούμεθα με τις λύπες τους ως αληθινοί και γνήσιοι αδελφοί και τέκνα του Χριστού μας. Αμήν.http://naxioimelistes.blogspot.gr/2017/12/10122017_10.html?m=1

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

αφησαμε(-ντες λεει το πρωτότυπο) τον λόγον του Θεού διακονείν τραπέζας

οταν καταλάβουμε "οτι αφησαμε(-ντες λεει το πρωτότυπο) τον λόγον του Θεού διακονείν τραπέζας" χάσαμε μέρος της βασικής μας αποστολής τότε μαλλον θα είναι αργά...

δεν ειναι θεμα μας οι πολυ-ελαιοι σε ανθρώπους χωρίς ελεος και ελεημονα διάθεση προς πάντες!
δεν ειναι θεμα μας τα χρυσα και αργυρά αφού δεν ειναι δωρεά ανθρώπων του θεού αλλά "έλαιον αμαρτωλού"!
δεν ειναι θεμα μας τα μεγάλα και επιβλητικά κτήρια που διώχνουν τους ανθρωπους μακρυά τους γιατί έχουν μια παγερή διάθεση προς ημάς και αυτούς!
δεν ειναι θέμα μας τα κατηχητικά αν δεν είναι για παιδιά Χριστού αλλά για άλλου είδους "ολυμπιακούς" και "παναθηναϊκούς"!
και πολλά άλλα και αφήσαμε την θεία λειτουργία μας και το κήρυγμα της ελπίδος στον Ζώντα Θεό!~που ειναι το βασικό μας ιερατικό έργο!
+π.Ιερόθεος
μνήμη του οσίου Σάββα του Ηγιασμένου 2017

Ερμηνεία του κατα Ματθαιον ευαγγελίου νο 7 μονη Κοιλαδος


Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

εξ εμπειρίας 26 Νοεμβρίου 2017 μ.Χ..

πολλες φορές βρισκόμαστε σε κάποιο μη οικείο χώρο
και μπορεί
και απόμακρο!
αλλά συνήθως δεν νοιώθουμε έτσι όταν ευρισκόμαστε σε έναν ιερο ναό!
αυτη ειναι αληθεια...
αλλά καμμιά φορά
όταν παγερά σε αντιμετωπίζουν κάπου
που πας
έτσι
συνεπακόλουθα νοιώθεις και τον χώρο
εκείνο που δεν σε καλοδέχθηκαν!
ειναι τρομερο να νοιώθεις ξένο
κάτι
που είχες οικείο μέχρι χθές...
αλλά έτσι ειναι η ζωή
για να προχωρείς μπροστά
και να ξεχνάς τα όπισθεν αφήνοντας τα!
ανοίξου
αδελφέ μου,
στο καινούργιο
και έχει ο Θεός για την συνέχεια!

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή ΙΓ΄ Λουκά! Από τον...

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή ΙΓ΄ Λουκά! Από τον...: Πανοσ Αρχιμ. Ιεροθέου Λουμουσιώτη Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Ύδρας   «Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ,  τι ποιήσας ...





Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή ΙΓ΄ Λουκά! Από τον Πανοσ. Αρχιμ. Ιερόθεο Λουμουσιώτη!
Πανοσ Αρχιμ.
Ιεροθέου Λουμουσιώτη
Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Ύδρας
«Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ,
τι ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς·
τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός.» (Λουκ. ιη, 18-19)
Προσέρχεται στον Ιησού μας ένας άρχοντας του Λαού, ένας διακεκριμένος Ισραηλίτης με ένα ερώτημα, που θα λέγαμε στην αρχή πως ήταν πολύ απλό και θα μπορούσε ο Κύριος μας, αδελφοί μου αγαπητοί, να το επιλύσει αμέσως και να του απαντήσει ευθέως. Αλλά ο Κύριος μας προτιμά να ασχοληθεί με το πώς τον προσφωνεί ο άρχων του λαού και όχι με το ερώτημα που του απευθύνετο παρ’ αυτού. Ενώ τον λέγει διδάσκαλο και με την προσοχή και αυθεντία που απευθύνετο εις ένα διδάσκαλο του ομιλεί στην ίδια πρόταση επίσης τον λέγει και αγαθό. Ο Κύριος αντιπαρέρχεται στον όρο του διδασκάλου και κατευθείαν περνά και ασχολείται με τον όρο αγαθέ. Του λέγει ότι αγαθός είναι μόνον ο Θεός, κανείς άλλος και άρα ότι αφού δεν τον αναγνωρίζει ως Θεό,τότε γιατί του απευθύνει την θεϊκή αυτή ιδιότητα.
Δεν θέλει ο Κύριος να λέμε ότι μας έρχεται εις τον νου αλλά να φιλτάρουμε αρκετά καλά και να απευθύνουμε εις τους άλλους ανθρώπους τον λόγον μας. Θέλει να είμαστε ακριβής και ακέραιοι εις τις εκφράσεις μας και να είμεθα προσεκτικοί όταν μιλούμε προς τους άλλους. Πολλώ δε μάλλον όταν απευθύνουμε ένα ερώτημα στον Κύριο μας, εκεί πρέπει να έχουμε προσοχή περισσή στην έκφραση και στον τρόπο εκφοράς.
Για να δειχθεί ακόμη ακόμη δι’ αυτού του ερωτήματος ο σεβασμός και η αγάπη μας προς τον Κύριο μας. Να είναι ένας ειλικρινής διάλογος προς Εκείνον και για να μπορεί να απαντηθεί όπως του πρέπει. Αγαθός είναι μόνον ο Θεός και Εκείνου οι προθέσεις είναι γεμάτες αγαθότητα και απλότητα ενώ σε εμάς δεν απαντάτε πάντα αυτή η απλότητα και αυτή η αγαθότητα γιατί είμαστε γεμάτοι υστεροβουλία και προσωπικό συμφέρον, θέλουμε εμείς γίνεται πάντα το δικό μας και φέρνουμε και τους άλλους εις αυτά τα νερά μας. Δηλαδή όταν ρωτούμε δεν ρωτούμε πάντα για να λάβουμε την ορθή και πρέπουσα απάντηση αλλά να πάρουμε την απάντηση που θα μας ικανοποιεί και θα μας βολεύει εμάς τους ίδιους.
Αρά καθόλου δεν είμαστε αγαθοί αλλά ίσως περισσότερο πονηροί αν και ο Κύριος δεν μας κρίνει και μας αφήνει να του απευθύνουμε τον λόγον μας ελεύθερα. Δεν μας απορρίπτει πριν μας ακούσει και μας δικαιολογεί αφού μας ακούσει γιατί ξέρει ότι δεν το κάνουμε πάντα με κακό τρόπο αλλά με λάθος τρόπο. Τεράστια διαφορά του ενός από τον άλλον ο λάθος τρόπος είναι γεμάτος λάθος και πλάνη και μπορεί να οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα αλλά μπορεί να μας οδηγήσει σε καλό συμπέρασμα τελικά. Ενώ ο κακός ο τρόπος μας μπορεί να οδηγήσει συμπέρασμα στρεβλό και έτσι να μην μπορούμε να το ξεπεράσουμε αυτό εις το μέλλον μας. Ουσιαστικά ο Κύριος μας προφυλάσσει από του να λέμε λόγους περισσούς και μάταιους. Καλύτερα λίγα και καλά λόγια παρά πολλά και μάταια που δεν μας οδηγούν πουθενά αλλά μας εκτρέπουν σε φλυαρίες και ματαιοδοξίες.
Αδελφοί μου, ο Κύριος μας καλεί να λέμε εις τους άλλους λόγους ακριβείς που βγαίνουν από την καρδιά μας και όχι λόγους μάταιους που βγαίνουν από την αθυροστομία και μεγαλοστομία μας. Το στόμα μας να είναι ο φορεύς του καρδιακού μας πνεύματος και η καρδιά να λειτουργεί μόνον για το καλό μας και το καλό όσων και όποιων εμείς απευθύνουμε τον λόγο μας. Τότε θα είναι το «ναι» σαν «ναι» και το «όχι» σαν «όχι» να μην γίνουμε άνθρωποι του περίπου και να λέμε και ναι και όχι στον ίδιο άνθρωπο και στην αυτή πρόταση. Για αυτό δεν δέχεται τον λόγο του άρχοντος γιατί δεν βγαίνει από την καρδιά του αλλά από την αμετροέπεια του στόματος του. Λόγους αγαθούς και καλούς να βγάζει το στόμα μας και ποτέ μην εκτρέπεται σε άλλους είδους λόγους μάταιους και εντελώς πεζούς. Να είναι η διάθεση των λόγων μας προσεκτική για να είναι και οι σχέσεις μας με τον Θεό και τον κάθε συνάνθρωπο εποικοδομητική και πολύ καίρια και να μας γεμίζει χαρά αυτός ο διάλογος μεταξύ μας. Αμήν.