Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Α΄ Λουκά! Υπό του ...

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Α΄ Λουκά! Υπό του ...: “καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται·” Β Τιμ. γ, 12 Ο απόστολος Παύλος απευθυνόμενος για δεύτερ...





“καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται·”
Β Τιμ. γ, 12

Ο απόστολος Παύλος απευθυνόμενος για δεύτερη φορά στον μαθητή του απόστολο Τιμόθεο, τον βεβαιώνει εκ της πείρας του ότι το ευαγγέλιο και οι διάκονοι του πάντα (θα) διώκονται, πάντα θα έχουν απέναντι τους τον εχθρό της σωτηρίας μας τον παμμίαρο διάβολο και τα υποχείρια του ανά τους αιώνες, που το μόνο που κάνουν είναι να διώκουν το έργο της Εκκλησίας του Χριστού.

Αυτό το έργο του ευαγγελισμού των ψυχών στον ευαγγελικό τρόπο βίου και στην ευαγγελική πίστη είναι η διακονία των ποιμένων και κάθε πιστού χριστιανού, να μεταλαμπαδεύει την πίστη του, να γίνεται διαπρύσιος κήρυκας με τον βίο, τα έργα και τον λόγο του.

O άνθρωπος του Θεού ζει ευσεβώς, ζει κατά Θεόν και σεβόμενος κάθε άλλον άνθρωπο, δεν χρησιμοποιεί κανέναν για ίδιον όφελος αλλά ζει και υπάρχει για χάρη των άλλων και ζει με κανόνα του την αγάπη προς τον Θεό και στον κάθε συνάνθρωπο του.

Αλλά όσοι ζουν με τέτοιες εμπειρίες πνευματικές και πορεύονται ειρηνικώς στη ζωή τους χλευάζονται από το κοσμικό περιβάλλον, από όσους έμαθαν να πατούν επί πτωμάτων για να πορεύονται και να ανεβαίνουν στην κοινωνική και εν γένει πορεία τους. Ενώ ο ευσεβής χριστιανός δεν χρησιμοθηρεί, δεν χρησιμοποιεί κανέναν αλλά εργάζεται και συνεργάζεται σε όλους τους τομείς του βίου του. Αλλά ιδιαίτερα εργάζεται την σωτηρία του «εν Εκκλησία» στο εκκλησιαστικό σώμα, ζει και υπάρχει λειτουργικά μέσα στα μυστήρια της Εκκλησίας μας στα οποία μετέχει ενσυνείδητως και προσεκτικώς. Με την δέουσα ευσέβεια και ευλάβεια για να βιώνει την ενέργεια του μυστηρίου της σωτηρίας μας υπο του Ιησού Χριστού, σε εκείνον τον ίδιο τον απλό και καθημερινό άνθρωπο. Δεν διαφέρει εξωτερικά από τους συνανθρώπους του αλλά εσωτερικά έχει αγωνιστικό πνευματικό ορθόδοξο φρόνημα. 

Αυτό το φρόνημα τονώνεται από τους βίους και συναξάρια των αγίων μας που θέλησαν να ζήσουν «ευσεβώς» και για αυτή τους την ευσέβεια συνήθως και εδιώχθησαν, κυνηγήθηκαν, φυλακίστηκαν, λιθοβολήθηκαν, αποκεφαλίστηκαν και έδωσαν την ζωή τους για τον Χριστόν.

Αυτές οι μορφές διώξεων μπορεί εν πολλοίς να έχουν αλλάξει αν και συναντώνται ακόμη ως μορφές μαρτυρίου μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ακόμη και σήμερα διώκεται η ευσέβεια των αγίων μας και λανσάρονται άλλες μορφές δήθεν πνευματικής καταξίωσης. 

Σήμερα, αδελφοί μου, μπορεί ο άλλος να το «παίζει» ευσεβής αλλά να μην είναι, γιατί συμβιβάζεται συχνά με το κοσμικό πνεύμα και τους «υιούς της απωλείας» ακολουθεί. Εμείς είναι άγιο να ζούμε ευσεβώς όπως και ο μέγας απόστολος Παύλος μας περιγράφει μέσα στην εκκλησιαστική μας κοινότητα και χωρίς να φοβόμαστε κάθε μορφή εκδιώξεως μας. Διότι σε αυτόν τον βίο της ευσεβείας ο καθοδηγητής και οδηγός μας είναι ο Θεός και δεν φοβόμαστε ουδεμία ανθρώπινη δύναμη ή εξουσία.Κανείς δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγαπή του Θεού που καλλιεργούμε πνευματικά ζώντας εν ευσεβεία και βεβαία πίστη! Ας έχουμε την χάρη του Θεού σκεπαστή και βοηθό στο βίο μας και στα έργα μας. Αμήν.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή μετά την Ύψωσιν! Τ...

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή μετά την Ύψωσιν! Τ...: Πανοσ. Αρχιμ. π. Ιεροθέου Λουμουσιώτη Ιεροκήρυκα Ι.Μ. Ύδρας « ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου,  διότ...





Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή μετά την Ύψωσιν! Του Πανοσ. Αρχιμ. Ιεροθέου Λουμουσιώτη

Πανοσ. Αρχιμ.
π. Ιεροθέου Λουμουσιώτη
Ιεροκήρυκα Ι.Μ. Ύδρας

« ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, 
διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.» ( Γαλ. β, 16)


Για να δικαιωθούμε από την πίστη στον Ιησού Χριστό και όχι από τα έργα του νόμου, διότι δεν θα δικαιωθεί καμμία ανθρώπινη ύπαρξη από τα έργα του νόμου, αυτό το λέγει στην προς Γαλάτας επιστολή του ο μέγας των Εθνών Απόστολος Παύλος.


Όταν εδώ αναφέρεται ο νόμος, δεν εννοεί κάθε νομικό κείμενο αλλά τον νόμο του Μωϋσέως, τον νόμο του Θεού που έλεγαν ότι τηρούν Γραμματείς και Φαρισαίοι και οι Νομοδιδάσκαλοι του Λαού. Ίσως δε εξωτερικά να τον τηρούσαν, αλλά στην ουσία απήχαν πόρρω απ’αυτού. Είχαν την προσήλωση τους στην εξωτερική τήρηση των διατάξεων του νόμου και είχαν χάσει την ουσία του νόμου που ήταν να διατηρεί την σχέση του ανθρώπου με τον μόνο και αληθινό Θεό.

Ο νόμος δόθηκε για να θυμάται ο εκλεκτός λαός του Θεού την διαθήκη που είχε συνάψει με τον Θεό, αλλά οι ισραηλίτες συχνά πυκνά αθετούσαν τον νόμο και για αυτό τους δόθηκε γραπτώς. Αλλά και αυτόν τον νόμο τον κατέστησαν ανενεργή προς σωτηρία διότι τον έκαναν να φαίνεται σαν καταναγκαστικό έργο και όχι ως υπενθύμιση αυτής της εν ελευθερία διαρκούσης και υπαρχούσης σχέσεως Θεού και ανθρώπου.

Ο νόμος έχασε την σφριγηλότητα του και την ζωντάνια του γιατί απέκτησε πολλές κανονιστικές διατάξεις που όπως λέει αλλού ο θείος των Αποστόλων Παύλος ήταν αδύνατον να τηρηθεί και από αυτούς ακόμη που έλεγαν ότι ήσαν προσηλωμένοι τηρητές του νόμου του Μωσέως. 

Αστόχησε ο άνθρωπος στην τήρηση του νόμου και τους χάρισε ο Θεός την μοναδική ευκαιρία να δικαιωθούν και να σωθούν οι άνθρωποι από την κατάρα του νόμου, καθώς έγινε ο Ίδιος, ο Ιησούς «επικατάρατος» αφού κρεμάσθηκε για χάρη του ανθρώπου επι ξύλου.

Το ξύλο αυτό ατίμωσε την αμαρτία «εν τη θνητή σαρκί Αυτού», όπως λέγει ο μέγας Βασίλειος στις ευχές της θειας Λειτουργίας του. Αυτό το ξύλο είναι ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός του, η λύση της δικής μας δικαιώσεως. Δικαιώνεται ο άνθρωπος από τον Σταυρό και την Ανάσταση του Χριστού και όχι απλά από την τήρηση ενός νόμου, όλα καλά και άγια, αλλά πως καταργείται ο νόμος τελικά; Γιατί ο νόμος δεν υφίσταται πλέον;

Γιατί αλλάζει νόημα και περιεχόμενο. Νόημα του είναι, πλέον, ο Σταυρός και περιεχόμενο του η Ανάσταση του Χριστού. Η ζωή του πιστού γίνεται σταυρικής ζωής μίμηση και όλος ο τρόπος της ζωής μας γεμίζει με χαρά αναστάσιμη χωρίς να ξεχνά να περνά αυτή η χαρά από τον Γολγοθά.

Δεν υπάρχει Ανάσταση χωρίς Σταυρό αλλά και Σταυρός χωρίς Ανάσταση, δηλαδή η σταύρωση του εαυτού μας εθελουσίως οδηγεί στην ανάσταση της συνυπάρξεως μας με τον Χριστό στην «τριαδική ενότητα»: Χριστός-Εκκλησία-Κόσμος. Αυτή δε η καινή συνύπαρξη μας οδηγεί τον Κόσμο να γίνει μια αληθινή σύναξη πιστών του δικαιούμενου ανθρώπου από τον Χριστό ως Εκκλησία Του, εξαγιασμένη και ευλογημένη στο όνομα του Σωτήρος και Λυτρωτού μας.

Αδελφοί μου, όπου υπάρχει πρόβλημα και δυσκολία εκεί κατεργάζεται ο Θεός την ελπίδα της δικής του δικαιώσεως για τον άνθρωπο που βαπτίζει τον εαυτό του στον Σταυρό και αγιάζεται τον αγιασμό του κόπου και του ιδρώτος του στο διάβα του σύγχρονου ανθρώπου. Ας ελπίσουμε να μην μείνουμε στο Σταυρό λυπημένοι αλλά να εξέλθουμε στους τάφους της απαισιοδοξίας μας και ας φωνάξουμε «ανέστη ο Κύριος» άπαντες εν επιγνώσει και αληθινή διαθέσει ψυχής φιλαμαρτήμονος μεν, αλλά μετανοούσης δε, ες αεί στο όνομα του Χριστού.Αμήν.

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Ιερουργια του θειου Λογου νο 87 περι Προδρομου λογος πανηγυρικος


  Την Φωνήν του Λόγου, τον Λύχνον του Φωτός τον Εωσφόρον, εκείνον που οδοποίησε τον δρόμον που οδηγεί στον Έναν, στον Σωτήρα και Λυτρωτή μας.
  Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα, αγαπητοί μου Άρχοντες και Λαέ του Κυρίου ηγαπημένε, ήλθαμε απόψε εδώ να τελέσουμε τον μεγάλο Πανηγυρικό Εσπερινό του Αγίου μας, του Προστάτου μας, του Πολιούχου και Πατέρα της Πόλεως ταύτης, του Τιμίου Προδρόμου.
  Ήλθαμε να τιμήσουμε την φωνήν της Αληθείας, εκείνον που δεν υπελόγιζε ποτέ κανέναν για να πει την αλήθεια και η αλήθεια του ήταν πάντα θεοκεντρική. Δεν ήταν ανθρώπινη. Την αλήθεια του Προδρόμου δεν την καθόριζαν οι σχετικότητες του κόσμου τούτου, δεν την καθόριζαν οι γνωριμίες και τα ανθρώπινα πράγματα, δεν την καθόριζαν η θέση και η ισχύς σε εκείνους τους οποίους απευθυνόταν αλλά την καθόριζε ο Θεός και το πως τον βίωνε ο Προφήτης μέσα του.
  Ο Προφητικός του λόγος είναι μοναδικός στην ιστορία. Ο Προφήτης Ιωάννης ο Πρόδρομος είναι η συνέχεια των Προφητών και το τέλος τους. Πριν απο τον Πρόδρομο προφήτης είναι ο Μαλαχίας, πεντακόσια χρόνια πριν απο τον άγιο Ιωάννη προεφήτευσε. Έχει όμως μιά διαφορά ο προφητικός του λόγος. Οι υπόλοιποι (ενν. προφήτες) είπαν για τον ερχομό του Μεσσία, αλλά δεν είδαν τον Μεσσία. Προεφήτευσαν για τον Μεσσία αλλά δεν είχαν μπροστά τους τον Μεσσία, ενώ εκείνος τον αντίκρυσε. Τον έδειξε, τους είπε πηγαίνετε μαζί Του. Δεν έχετε να χάσετε, θα χάσετε υλικά αγαθά αλλά θα κερδίσετε την Βασιλεία των Ουρανών.
  Απόψε θυμόμαστε την προφητική φωνή που είδε έναν γάμο να κλονίζεται, ένα γάμο να καταστρέφεται και στενοχωρήθηκε για την κρίση του θεσμού του γάμου. Στενοχωρήθηκε για την αμαρτία που είδε ο Πρόδρομος και έψεξε αυτή την αμαρτία του Βασιλιά Ηρώδη.
  Ο Βασιλιάς Ηρώδης πήρε την γυναίκα του αδελφού του, ενώ ζούσε ακόμη ο αδελφός του. Αν είχε πεθάνει ο αδελφός του (και ήτο άτεκνος) θα είχε δικαίωμα να την πάρει ως νύφη, του το έδινε ο Νόμος της Παλαιάς Διαθήκης, αυτό το δικαίωμα.
  Ο Ηρώδης στα γενέθλια του που είναι ένα γεγονός για να χαίρεται κάθε άνθρωπος, έφυγε απο τα όρια του Νόμου του Θεού και ήπιε παραπάνω και έφαγε παραπάνω και όλα αυτά είχαν ως συνέπεια να αμαρτήσει και παραπάνω.
  Τι έκανε; Όταν είδε την κόρη της έκθεσμης γυναίκας που είχε πάρει, της Ηρωδιάδος, την Σαλώμη να χορεύει ενώπιον του άρεσε αυτός ο χορός. Ενώ την είχε ανιψιά του και δεν έπρεπε ποτέ να σκεφθεί έτσι.
  Εσκέφθηκε βρώμικα και πονηρά και τις είπε ότι και αν μου ζητήσεις μέχρι και το μισό μου βασίλειο, εγώ θα στο δώσω. Αλλά ενώ τα υλικά αγαθά που έταξε ο Βασιλιάς ήταν πολλά. Υπήρχε μιά φωνή που ήταν αβάσταχτη, η φωνή του Ιωάννου, γιατί ήταν ίδια με την φωνή της συνείδησης της γυναίκας εκείνης, που της θύμιζε καθημερινά την φωνή του Ιωάννου και η φωνή της συνείδησης της, ότι είναι παράβαση αυτό που κάνει του Νόμου του Θεού.
  Αν ήταν παράβαση τότε σήμερα, αδελφοί μου αγαπητοί, που φθάσαμε; Παραβαίνουμε καθημερινά το θέλημα του Θεού, μόνοι μας διαλύσαμε τους γάμους. Πλέον αμφισβητείται και αν ο γάμος γίνεται μεταξύ ανδρός και γυναικός. Περνάμε και αυτή την κρίση του θεσμού του γάμου, αν διαλυθεί, αδελφοί μου, και αυτό το κύτταρο της οικογενείας όπως την παραλάβαμε "πατέρας-μητέρα-και τέκνα" τότε και το προτελευταίο ανάχωμα γιατί το τελευταίο είναι η πίστη μας, η Εκκλησία μας, τότε και αυτό το τελευταίο ανάχωμα θα γκρεμισθεί, θα καταπέσει, θα διαλυθεί και η φωνή του Ιωάννου αυτό φωνάζει: Σεβασθείτε τον γάμο, που είναι θεόσδοτος και σεβαστός ενώπιον των ανθρώπων. Μην τον αφήνετε να διαλυθεί. Όχι, τότε, αλλά σήμερα. Εμείς, πρέπει να κρατήσουμε τον γάμο υψηλά. Λέει ο άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης-ο τελευταία ανακηρυγμένος Άγιος, μόλις προ τριετίας ανεκηρύχθη- ότι τα έγγαμα ζευγάρια αν φυλάσσουν το στεφάνι τους, ήδη έχουν πάει στον παράδεισο. Γιατί είναι δύσκολο σήμερα, σε αυτή την υλόφρονα κοινωνία που ζούμε, να τηρηθεί το στεφάνι μας.
  Κι όμως, εμείς, οι χριστιανοί, αυτές τις εξετάσεις πρέπει να δώσουμε στον κόσμο τούτο. Να σεβαστούμε την πίστη μας που μας επιτάσσει γάμο, μας τον δίνει ως χάρισμα, ως τρόπο ζωής και μας θέλει να σεβόμαστε ο άνδρας την γυναίκα του και η γυναίκα τον άνδρα της. Να βλέπουμε το πρόσωπο του συζύγου ο σύζυγος και η σύζυγος στο πρόσωπο του συζύγου την σχέση Χριστού και Εκκλησίας. Τόσο υψηλά φθάνει τον ανθρώπινο γάμο ο Απόστολος Παύλος και λέει ότι είναι μέγα το μυστήριο του γάμου. Αυτού του μυστηρίου μύστες είναι οι άγιοι μας, αυτό το μυστήριο μας προστατεύουν.
  Αυτήν την διάθεση έχει ο Ιωάννης, δεν ήθελε ποτέ να προσβάλλει τον Βασιλιά, δεν τον ενδιέφερε να τον εκθέσει γιατί ο Βασιλεύς ήταν έκθετος στα μάτια του Θεού. Τον Ιωάννη τον ενδιέφερε τι θα πει ο Θεός και όχι, τι θα πουν οι άνθρωποι. Γιατί αυτή η παράνομη σχέση την οποία είχε ο Ηρώδης, δεν τον άφηνε να προσευχηθεί ελεύθερα και αληθινά προς τον Θεό. Τον κράταγε στη γη, ήταν γαιώδης, ήταν αμαρτωλή σχέση. Ενώ ο γάμος είναι μιά σχέση που οδηγεί στον ουρανό γιατί έχει εγγυητή τον Κύριο Ιησού Χριστό που μυσταγωγεί αυτό τον γάμο.
  Τέτοια φωνή σαν του Ιωάννου σπανίζει, αδελφοί μου, είναι πολύ δύσκολος ο δρόμος του Ιωάννη. Λέει ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, ο πάστορας αυτός στην Αμερική που αγωνίστηκε εναντίον του ρατσισμού και ιδιαιτέρως για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Νέγρων τότε της Αμερικής, "αν πεις την αλήθεια, θα κάνεις εχθρούς" και είναι λογικό.
  Τον άνθρωπο του Θεού, τον Προφήτη, τον Άγιο, τον Όσιο, τον Μάρτυρα, δεν τον ενδιαφέρει αυτό, γιατί ζει μέσα του ο Θεός και αφού ζει μέσα του ο Χριστός μπορεί να ομιλεί ελεύθερα και με παρρησία, μπορεί να φωνάζει την φωνή της Αληθείας.
  Την φωνή του Αγίου Ιωάννου συνεχίζει σήμερα η Εκκλησία μας, έχει προφητική φωνή και μας φωνάζει. Αν εμείς δεν σεβασθούμε τους θεσμούς που παραλάβαμε, την παραδοσιακή κοινωνία που μας άφησαν οι πρόγονοι μας, ίσως να μην έχουμε κοινωνία οργανωμένη να αφήσουμε.
  Άμα μόνο το συμφέρον και ο υλικός πλούτος ρυθμίζει τις σχέσεις μας τότε όχι γάμος δεν θα μείνει όρθιος, ούτε σχέσεις πατέρα και γιού και μητέρας και κόρης όλα θα διαλυθούν στο βωμό του συμφέροντος και στο βωμό των ανθρωπίνων πραγμάτων.
  Σεβασμιώτατε Πάτερ και Δέσποτα, ευχηθείτε ο Πρόδρομος μας, ο Προστάτης μας να προστατεύει αυτή την πόλη ες αεί, πάντοτε δηλαδή, να την προστατεύει από κάθε κακό λοιμικό ανθρώπινο και από την ασθένεια της αμαρτίας, που προσβάλλει την σχέση μας με τον Θεό. Να έχουμε και εμείς αυτή την πίστη του Προφήτου, αυτήν την δυναμική του Προφήτου και να κάνουμε πραγματικότητα τον Νόμο του Θεού στη ζωή μας για να απολαμβάνουμε την ευλογία και τον αγιασμό του Προφήτου και Βαπτιστού και Προστάτου μας Τιμίου Προδρόμου. Αμήν.



εκφωνηθέν
παρουσία του Σεβασμιωτάτου
Μητροπολίτου μας κ.Εφραίμ,
υπο του Ιεροκήρυκος
της ιερας Μητροπόλεως Υδρας,
Πανοσιολ.Αρχιμανδρίτου
π.Ιεροθέου Λουμουσιώτη


εις τον Ι.Μητροπολιτικόν Ναόν Τιμίου Προδρόμου Κρανιδίου 28η Αυγούστου 2017   

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή ΙΒ΄ Ματθαίου! Υπό ...

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή ΙΒ΄ Ματθαίου! Υπό ...: Κυριακάτικοι Στοχασμοί (Α΄ Κορ. ιε΄ 1-11)  Πανοσ. Αρχιμ. π. Ιεροθέου Λουμουσιώτη Ιεροκήρυκα Ι.Μ. Ύδρας « ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἐλά...

Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή ΙΒ΄ Ματθαίου! Υπό του Πανοσ. Αρχιμ. Ιεροθέου Λουμουσιώτη!

Κυριακάτικοι Στοχασμοί
(Α΄ Κορ. ιε΄ 1-11) 

Πανοσ. Αρχιμ.
π. Ιεροθέου Λουμουσιώτη
Ιεροκήρυκα Ι.Μ. Ύδρας

« ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων, ὃς οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς 
καλεῖσθαι ἀπόστολος, διότι ἐδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ·» (Α Κορ. 15,9) 


Ποιος από εμάς, αδελφοί μου, θα εδέχετο τον χαρακτηρισμό ως ελάχιστος; Σχεδόν κανείς! Για να είμεθα ειλικρινείς με τους εαυτούς μας και με τους πέριξ μας. Αυτή είναι η πικρότατη αλήθεια. 

Ενώ ο αιθεροβάμων, στην κυριολεξία Παύλος, το λέγει για τον Εαυτό του και δεν σταματά εκεί λέγει και τον λόγο του, ότι είναι ο ελάχιστος των αποστόλων, επειδή εδίωξε την Εκκλησίαν του Χριστού. 

Κυνήγησε τους πρώτους χριστιανούς και όχι μόνον στην Ιερουσαλήμ αλλά και κατευθυνόταν για οργανωμένο διωγμό τους στην Αντιόχεια, αλλά η Χάρις του Θεού τον επέλεξε για να αλλάξει πορεία και από διώκτης να γίνει συλλέκτης και καλλιεργητής χριστιανικών κλίσεων εις το σχέδιο της εν Χριστώ σωτηρίας. 

Εμείς θα μπορούσαμε ποτέ να ειπούμε ότι δεν μας αξίζει να λεγόμαστε χριστιανοί; Όπως λέγει ο θείος Παύλος ότι δεν μου αξίζει να λέγομαι απόστολος του Χριστού; Η αλήθεια είναι πως όχι…να μην βαυκαλιζόμεθα, δεν έχουμε την στεντόρεια ομολογία του αποστόλου Παύλου για την πρότερη ζωή μας, που σε εμάς είναι και τωρινή κατάσταση, συνεχίζεται και μέχρι σήμερα που συνδιαλεγόμεθα το κύλισμα μας στην αμαρτία και στις επιθυμίες της σαρκός ενυπάρχει εντός μας. Μέχρι και τώρα είμεθα περισσότερο σάρκινοι και λίθινοι πνευματικά παρά αγιασμένοι πνευματικά άνθρωποι. 

Τι νομίζετε, αδελφοί μου, δεν είναι διωγμός εις τον ίδιον τον Θεό μας, το ότι εμείς ζούμε με έτερο νόμο στη ζωή μας, δηλαδή με τον νόμο ή καλύτερα την ανομία της αμαρτίας; Αυτή είναι η πνευματική μας αφροντισιά, δεν κηδόμαστε της σωτηρίας μας, δεν φροντίζουμε την πνευματική μας ζωή και πορεία, δεν υφιστάμεθα πνευματικούς καθαρμούς στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ της δικής μας πίστεως, δεν ζούμε εν μετανοία και δεν θέλουμε να προοδεύσουμε πνευματικά σαν τους αγίους μας και ιδιαίτερα τον απόστολο Παύλο. Καθότι δεν παραδεχόμαστε το ότι είμεθα σε πνευματικό τέλμα, σε πνευματική ανωριμότητα. Αν όλα αυτά τα παραδεχθούμε τότε θα υπάρξει και για εμάς ολόλαμπρη εκκλησιαστική πορεία και ολόφωτη πνευματική ανασυγκρότηση μας εν Εκκλησία και εν τοις μυστηρίοις Αυτής. 

Αδελφοί μου, πολλοί είναι κλητοί στην Βασιλεία του Θεού, ολίγοι όμως εκλεκτοί, αν παραδεχθούμε τα λάθη και σφάλματα μας τα πνευματικά τότε και θα μπορέσουμε να επαναπροσανατολισθούμε στην κιβωτό των Αγίων μας που είναι η Εκκλησία του Χριστού, ας βάλουμε τέτοιο στόχο πνευματικό και η ζωή μας θα αλλάξει αφου θα εν-Χριστωθεί και η πορεία μας θα αλλάξει αφου θα γινει ορθόδοξη και η πραγματικότητα μας θα επαν-εκκλησιοποιηθεί με τη χάρη του Χριστού μας.Αμήν. 

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Ιερουργια του Θειου Λογου νο 86 Κυριακη ια επιστολων.Απ.Παυλος και δικαιωματα του


    Σχολιασμός εκ του αποστολικού Αναγνώσματος της Κυριακής ΙΑ Ματθαίου, (Α΄Κορινθ., θ, 2-12)

  Ακούσαμε, αγαπητοί μου αδελφοί, στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα τον Απόστολο Παύλο να απευθύνει λόγο στους Κορινθίους, με την πρώτη προς Κορινθίους επιστολή. Έχει γράψει τρεις προς Κορινθίους επιστολές, στην Καινή Διαθήκη όπως ειναι σήμερα σώζονται μόνον οι δύο. Η πρώτη που είναι όντως η πρώτη (ενν. επιστολή) και η δεύτερη επιστολή που είναι η τρίτη όμως κατά σειράν που είχε σταλεί. Διότι υπήρχε και μία ενδιάμεσα τους που χάθηκε. Η ενδιάμεση επιστολή που χάθηκε λέγεται επιστολή των δακρύων και ο απόστολος Παύλος με πολύ στενοχώρια, τους απευθύνει λόγο και προσπαθεί να τους συνετίσει στο να ακολουθούν τον ευαγγελικό τρόπο ζωής.
  Τι τους λέει στην σημερινή αποστολική περικοπή; Σφραγίδα της δικής μου αποστολής, εσείς είστε εν Κυρίω. Δηλαδή, του έργου που εγώ έκανα εις την Εκκλησία, η σφραγίδα είστε εσείς. Αυτά που εγώ σας δίδαξα και αυτά που απο εμένα μάθατε στην Εκκλησία του Θεού, μόνον όταν τα κάνετε πράξη είστε η σωστή και πρέπουσα σφραγίδα της δικής μου αποστολής. Όταν ξεφεύγετε και δεν τα κάνετε αυτά που σας δίδαξα πράξη, τότε δεν είστε η σωστή αποστολική μου σφραγίδα αλλά είστε παραχάραξη του ευαγγελικού λόγου και έτσι οδηγείται το κήρυγμα του Χριστού διαφορετικά απο εκεί που Εκείνος ηθέλησε για όλους εμάς και μας εδίδαξε και ύστερα τους περιγράφει πως εκείνος και ο απόστολος Βαρνάβας έχουν παραιτηθεί των αποστολικών δικαιωμάτων τα οποία είχαν όλοι οι άλλοι απόστολοι. Τους τα περιγράφει με λεπτομέρειες.
  "Μήπως εμείς δεν έχουμε εξουσία -λέει- να φάμε και να πιούμε;Μήπως δεν έχουμε εξουσία να περιφέρουμε γυναίκα χριστιανή όπως και οι άλλοι Απόστολοι και οι Αδελφοί του Κυρίου και ο Πέτρος; ή μόνο εγώ και ο Βαρνάβας δεν έχουμε εξουσία να μη εργαζώμεθα;Ποιός;" και απαντά πάλι με ερώτημα σε αυτά τα οποία είχε ο ίδιος παραιτηθεί. Ουσιαστικά, αυτοπαραιτηθεί, αποφάσισε να παραιτηθεί απο τον μισθό για την εργασία του ευαγγελίου και το λέει στο τέλος της περικοπής που διαβάζουμε σήμερα, για να μην δώσει "εγκοπήν τινά το ευαγγελίω", για να μην μπορεί δηλαδή κάποιος να σκοντάψει στο ότι εκείνος ζει απο ευαγγέλιο, τρέφεται απο το ευαγγέλιο και άρα δεν θα μπορεί να κάνει πραγματικότητα την πίστη, γιατί σου λέει, έτσι απλά να το πούμε: είναι το επάγγελμα του άρα αυτά που μας λέει είναι μία επαγγελματική αντιμετώπιση των πραγμάτων και όχι ουσιαστική, ευαγγελική, αντιμετώπιση του λόγου του Θεού.
  Απαντά πάλι ο ίδιος με ερωτήματα: " Ποιός υπηρετεί στο στρατό με δικά του έξοδα;" Ποιός πάει δηλαδή για να πολεμήσει ή να στρατευθεί για μία χώρα και βάζει απο την τσέπη του για να υπερασπισθεί αυτή την χώρα; " Ποιός φυτεύει αμπέλι και δεν τρώγει από τον καρπό του; ή ποιός βόσκει κοπάδι με ζώα και δεν τρώγει απο το γάλα της ποίμνης;" και συνεχίζει:αυτά τα οποία είναι αυτονόητα τα λέει και ο νόμος του Μωϋσέως "είναι γραμμένο, δεν θα κλείσεις το στόμα του βοδιού που αλωνίζει". Δηλαδή ουσιαστικά ο εργάτης του ευαγγελίου δικαιούται να τρώγει από τον ευαγγελικό αγρό, να τρώγει εκεί που εργάζεται πνευματικά μεν αλλά εργάζεται.
  Για αυτό όμως ο απόστολος Παύλος κάνει την αυτοπαραίτηση του αποφασίζει να εργάζεται "ταις ιδίαις χερσί", όπως μας λέγει αλλού, με τα δικά του χέρια ως σκηνοποιός, φτιάχνοντας σκηνές για να μένουν οι άνθρωποι μέσα και ήταν ένα καλό επάγγελμα εκείνης της εποχής. Του έφερε , δηλαδή κάποια χρήματα, τα οποία όλα εκδαπάνησε για το ευαγγέλιο. Έβαλε στόχο της ζωής του τον Ιησού Χριστό που του αποκαλύφθηκε να τον κηρύξει σε όλα τα έθνη. 
  Οι υπόλοιποι απόστολοι απευθύνθηκαν και κατευθύνθηκαν στις περιοχές πέριξ των Ιεροσολύμων, σε κοντινά μέρη, μόνον ο Αγιος Θωμάς πήγε μέχρι την Ινδία. Οι υπόλοιποι γύρω γύρω απο τα Ιεροσόλυμα, στην Αντιόχεια, στην Αίγυπτο, σε άλλα μέρη κοντινά. 
  Εκείνος μόνον μαζί με τον απόστολο Πέτρο, ο Πέτρος πήγε μόνο  μέχρι την Ρώμη και ο Παύλος εγύρισε τον γνωστό τότε κόσμο μέχρι την Ισπανία έφθασε όπως ο ίδιος μας περιγράφει.
  Τα ταξείδια του αυτά, τα 4 μεγάλα ιεραποστολικά ταξείδια του, είχαν μόνον έναν σκοπό. Όχι να προσπορισθεί αγαθά και να βγάλει χρήματα αλλά να κηρυχθεί το ευαγγέλιον του Κυρίου Ιησού Χριστού "πάση τη κτίσει", να κηρυχθεί παντού το ευαγγέλιο. 
  Είναι θα λέγαμε ο απόστολος Παύλος ο συνεπέστερος απο τους αποστόλους. Συνεπέστατος στο έργο του κηρύγματος και ο τρόπος ζωής του αλλά και ο τρόπος που απευθυνόταν στους πιστούς είναι ένα γνήσιο ευαγγέλιο. Είναι γνήσιος κήρυκας της Αληθείας. Αυτόν (τον θείον Παύλον εννοείται) τον ακούμε συχνά να απευθύνετε προς ημάς, σήμερα παραιτείται από τα δικαιώματα του γιατί θέλει να τρέχει ο ευαγγελικός λόγος, ποτέ να μην σταματήσει να διαδίδεται το ευαγγέλιο όπως και μέχρι σήμερα γίνεται, αυτό που ο απόστολος Παύλος μας ζήτησε, να τρέχουμε, να κηρύττουμε τον Ιησούν Χριστόν. 
  Οι κοινότητες των χριστιανών πάντα τρέφουν και πάντα στέργουν τις ανάγκες του κήρυκα του ευαγγελίου, του ιερέως, του επισκόπου. Είναι κοντά οι χριστιανοί ο ένας στον άλλον και όλοι μαζί στον ποιμένα τους και τον πνευματικό τους πατέρα.
  Αδελφοί μου, όταν κάνουμε κάτι στη ζωή μας βάζουμε στόχο αυτό να μοιάζει του ευαγγελίου; Βάζουμε στόχο τα κίνητρα μας να είναι καθαρά και ξάστερα και να στέκουν ενώπιον του ευαγγελικού λόγου; Αν δεν βάζαμε τέτοιο στόχο μέχρι χθές, μπορούμε να βάζουμε τέτοιους στόχους απο σήμερα και πέρα! Να βάζουμε στόχο, ότι και αν κάνουμε, όπως και αν δρούμε ανάμεσα στους συνανθρώπους μας, στο κοινωνικό σύνολο, να μπορεί να στηριχθεί αυτός μας ο τρόπος ύπαρξης και οι λόγοι μας, πάνω στα ευαγγελικά κριτήρια. Τα οποία θέτουν και οι απόστολοι και οι ευαγγελιστές μέσα εις την Καινή Διαθήκη.
  Αδελφοί μου, αν κάνουμε πράξη το ευαγγέλιο τότε ο Θεός θα έρθει ίλεος, θα έρθει γεμάτος έλεος στην ύπαρξη μας και θα στηρίξει εμάς και τους οικείους μας στις δύσκολες στιγμές και θα απλώσει το χέρι Του να μας κρατήσει την ώρα του πειρασμού, την ώρα που καταποντιζόμεθα!  Αν εμείς έχουμε απόλυτη και αταλάντευτη πίστη σε Εκείνον όπως το ευαγγέλιο και ο ιερός απόστολος που διαβάζουμε σε κάθε ακολουθία μας επιτάσσει. Αμήν. 








εκφωνηθέν
υπο του Ιεροκήρυκος
της ιερας Μητροπόλεως Υδρας,
Πανοσιολ.Αρχιμανδρίτου
π.Ιεροθέου Λουμουσιώτη
εις τον Ι.Ν.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδος 20η Αυγούστου 2017

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

τάματα και δωρεές απο τον κινηματογράφο

"α παπάς:ο μακαρίτης έκανε καμμιά δωρεά στην ενορία σου?

β παπάς:δι εμέ αγαπητοί μου το χρέος της ψυχής δεν τακτοποιείται με δωρεές και τάματα, όπου αγάπη και αδελφοσύνη εκεί λαμπρύνεται ο σκοπός της Εκκλησίας!

α παπάς: μην τον ακούτε αγαπητέ μου, δύο φορές τον έχει τιμωρήσει με μηνιαίες αργείες ο Δεσπότης και αυτός δεν θέλει να βάλει μυαλό.

γ παπάς: ποιός ο Δεσπότης;

α παπάς: ήμαρτον συνάδελφε, περί του δεξιού συναδέλφου σας ομιλώ, είναι παράλογος.

γ παπάς: ναι, δεν παίρνει καθόλου λεφτά στα μνημόσυνα και στις κηδείες.

α παπάς: περί αυτού σας ομιλώ.

υποσημείωση:
https://www.youtube.com/watch?v=4DOPaSqcm-M

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Α΄ Λουκά! Υπό του ...

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Α΄ Λουκά! Υπό του ... : “καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται...