Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Ιερουργια του θείου Λόγου 2018 νο 7 Κυριακή της Τυρινής 2018

Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή της Τυρινής! 18.02.2018 Από τον Πανοσ. Αρχιμ. Ιερόθεο Λουμουσιώτη!

 Πανοσ. Αρχιμ.
Ιεροθέου Λουμουσιώτη 
  Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Ύδρας

“Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.” (Ματθ. στ, 16)

Αρχίζει από αύριο το πρωί η περίοδος της Νηστείας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αγαπητοί μου αδελφοί, αλλά ξεκινά με τον εσπερινό αυτής της Κυριακής. Ο εσπερινός αυτός λέγεται εσπερινός της συγγνώμης, μιάς συγγνώμης καρδιακής από όσους αδελφούς υπάρχουν σε αυτή την ιερά ακολουθία με προέκταση προς πάντας, προς όλους τους παρισταμένους και μη εν τω ναώ ευρισκομένους. Μιάς συγγνώμης προς πάντες για να γίνουμε ένα με τους αδελφούς μας στην επερχόμενη περίοδο της νηστείας.

Πως όμως θέλει την νηστεία μας ο Κύριος μας; Θέλει να νηστεύουμε με όλη μας την διάθεση χωρίς να έχουμε κακομοιριά στην επιτέλεση αυτής της χριστιανικής υποχρεώσεως, μιάς υποχρεώσεως που δεν μας επιβάλλεται αλλά την διαλέγουμε ελεύθερα ως μια άσκηση πολύ σημαντική στην πνευματική μας πορεία. Ο χριστιανός είναι μέτοχος αυτής της πορείας για συμπόρευση με όλο το εκκλησιαστικό σώμα που αυτή η συμπόρευση ακόμη και στο καθημερινό τραπέζι ξεκινά και καταλήγει. Το τραπέζι μας είναι αδειανό με προσωπική πνευματική επιλογή του καθενός μας για να στρέψουμε τον νου μας και το «είναι» μας σε πνευματικότερα πράγματα. Αλλά όχι με σκοπό να φανεί ο πνευματικός μας αγώνας της νηστείας μας ενώπιον των άλλων ανθρώπων. Δεν νηστεύουμε για να υποχρεώσουμε όλους να νηστεύσουν αλλά νηστεύουμε πειθόμενοι τους αγίους μας και τους αποστόλους και τον ίδιο τον Κύριο μας. Μιμούμενοι αυτών την νηστεία ακολουθούμε την εκκλησιαστική αυτή παράδοση. 
Νηστεύουμε όχι για να διακρινόμεθα των άλλων αλλά για να είμεθα κοντά τους, διότι αυτό που λείπει από το τραπέζι μας το μοιράζουμε στους πτωχούς και σε όσους το έχουν ανάγκη. Είναι η νηστεία μια προέκταση της εντονότερης προσευχής και των πολλών ακολουθιών που έχει αυτή την περίοδο η Εκκλησία μας, είναι η συνακολούθηση του σώματος στις ανάγκες του πνεύματος μας που καλλιεργείται στην ποίμνη του Χριστού.

Αλλά και πάλι δεν γίνεται η νηστεία για να φανεί στους ανθρώπους που μας περιβάλλουν, δηλαδή για να χειροκροτηθούμε νηστεύοντες. Αλλά γίνεται ελεύθερα για να υλοποιήσουμε στη ζωή μας ότι οι πειρασμοί του γένους των βροτών καταπολεμούνται με προσευχή και με νηστεία. Ούτε οι νηστεύοντες μπορούν να νηστεύσουν χωρίς προσευχή ούτε οι προσευχόμενοι μπορούν να δεηθούμε με γεμάτα στομάχια, καθότι αν γίνει ένα από τα δύο γρήγορα θα ατονήσει η ζέση η πνευματική για νηστεία ή προσευχή και θα μείνει άδεια η καρδιά του αγωνιστού πιστού χριστιανού.

Όχι μόνον αυτό ότι δεν θα τελεσθεί αυτή η αγαθή συνύπαρξη προσευχής και νηστείας στον άνθρωπο του Θεού που αγωνίζεται στο πέλαγος το ανεξάντλητο της μεγάλης Τεσσαρακοστής αλλά θα απέχει και του μισθού του του πνευματικού γιατί δεν θα μπορεί να αποδοθεί μισθός σε κάποιον που την κάνει την νηστεία για να απολαύσει την δόξα και την τιμή και τον ανθρώπινο έπαινο. Άρα θα εξαντληθεί η νηστεία σε επίγειες τιμές και δεν θα έχει την τιμή και εκτίμηση του Θεού μας.

«ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν», αυτή είναι καταληκτήριος σκέψη του Κυρίου μας σε αυτό τον ευαγγελικό στίχο. Τον χάνουν τον μισθό τους. Δηλαδή πορεύθηκαν με άλλο σκοπό και κατέληξαν σε άλλο σκοπό. Ξεκίνησαν νηστεύοντες για να τους αμείψει ο Πατήρ ημών ο Ουράνιος και τελικά έλαβαν τον μισθό τους από τους ανθρώπους, άφησαν την δόξαν του Θεού και την αντήλλαξαν με την δόξαν των ανθρώπων, χάρηκαν με τις επίγειες αμοιβές και τα χειροκροτήματα και έχασαν την του Κυρίου ευλογία που έγινε με σκοπό να χαίρονται όταν νηστεύουν εν κρυπτώ. Για να έλθει ο Πατήρ ημών που τα βλέπει στο κρυπτό να τα αποδώσει φανερά εν τη Δευτέρα του Παρουσία. Αφού έγινε ο αγώνας για πνευματικούς σκοπούς και στόχους και όχι για να έλθει και να εξαντληθεί ο αγώνας αυτός στην επίγεια διαπραγμάτευση των ανθρωπίνων προσώπων και πραγμάτων. Ο Κύριος δεν έδωσε την νηστεία ως επιβολή αλλά ως άσκηση της εν Χριστώ ελευθερίας. Την έδωσε ως λύση του ανθρώπου από τα δεσμά των υλικών πραγμάτων για να μπορεί ο άνθρωπος να κατανοεί ότι ο υλικός άνθρωπος αν δεν έχει τον νου του προσηλωμένο στην Βασιλεία των Ουρανών και έχει τον νου του πάντα στραμμένο στη γη θα είναι το λιγότερο ένα υλικό κατασκεύασμα εξαντλούμενο στην υλικότητα του και δεν θα έχει το βάρος του ρίξει στην πνευματική σχέση ψυχής και σώματος και το ένα η ψυχή διακονεί το σώμα και το σώμα διακονεί την ψυχή στην πορεία της σωτηρίας της.

Αν δεν μπορεί το σώμα , αδελφοί μου, να ελευθερώσει την ύπαρξη του από την αμαρτία που συμπαρασύρει την ψυχή του στην υποδούλωση των αμαρτωλών παθών, τότε ο άνθρωπος όσες μέρες και να νηστεύει δεν κατενόησε το νόημα της νηστείας και τελικά πρέπει να επανακαθορίσει τους πνευματικούς του στόχους εν όψει της επερχομένης νηστείας για να μπορέσει να ωφεληθεί πνευματικά από την αρετή που αγαπούμε οι πιστοί χριστιανοί και να αλλάξει πορεία στον καιρό της νηστείας με την χάρη και ευλογία του Θεού που θέλει όλοι να νηστεύουμε από των εμπαθειών μας και των αμαρτωλών παθών μας. Αμήν.
 
 Καλή Τεσσαρακοστή

http://naxioimelistes.blogspot.gr/2018/02/18022018_18.html 

Κήρυγμα Πρωτου Κατανυκτικου Εσπερινου 2018 ι.Ν.Ευαγγελισμου της Θεοτοκου Κοιλαδος


  Ξεκινάει, αδελφοί μου, το ταξείδι μας στον ωκεανό της μεγάλης Τεσσαρακοστής φαντασθείτε τον κάθε χριστιανό, σεβαστέ μου συμπρεσβύτερε και αγαπητοί μου αδελφοί χριστιανοί, να πέφτει στο πέλαγος σε φουρτούνα, σε τρικυμία, σε δύσκολο καιρό και να ψάχνει σωσίβιο να θέλει δηλαδή να σώσει εαυτόν, να σώσει τον εαυτό του απο τις δυσκολίες και τα χτυπήματα τα οποία θα τον βρουν μεσοπέλαγα.
  Έτσι είναι, αδελφοί μου χριστιανοί, και ο χριστιανός εκείνος που προσπαθεί με συναίσθηση να ζήσει αυτήν την περίοδο και λέω προσπαθεί διότι μάλλον σαν παιδιά δημοτικού θα φθάσουμε στο τέλος της προσπάθειας και θα είναι ευχής έργον άν βρεθούμε στην έκτη δημοτικού ούτως ώστε να μπορούμε όχι να αποφοιτήσουμε γιατί η προσπάθεια της πνευματικής πορείας για να συναντήσουμε τον Ιησού Χριστό δεν τελειώνει ποτέ. Όπως οι ναυτικοί βρίσκουν μεν απάνεμο λιμάνι αλλά επειδή οι βιοτικές τους μέριμνες έχουν σχέση με την εργασία που κάνουν του ναυτικού σκέπτονται και το επόμενο μπαρκάρισμα, το πως θα ξαναταξειδεύσουν. Όχι γιατί δεν θέλουν την ηρεμία του απάνεμου λιμανιού και την αγκαλιά της οικογένειας, αλλά επειδή θέλουν αυτή η οικογένεια να έχει τα προς το ζειν και χρειώδη για να μπορεί να πορεύεται. Έτσι και ο άνθρωπος του Θεού μέσα στο πέλαγος το ανεξάντλητο αυτού του αγώνα του πνευματικού που εντείνεται τη μεγάη Τεσσαρακοστή προσπαθεί να παλαίσει, να κάνει πάλη, με ποιόν; με ποιούς; 
  Λέγει ο απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή το εξής: "Δεν είναι η πάλη που κάνουμε προς τους αντιπάλους μας που είναι όμοιοι μας" Δηλαδή οι αντίπαλοι μας δεν είναι όμοιοι με εμάς. Εμείς είμαστε άνθρωποι με πάθη, με αμαρτήματα, με λάθη μέσα στο διάβα της πορείας μας και παλεύουμε, ακούστε με τι: "όχι με αίμα και σάρκα -δεν είναι δικά μου λόγια είναι του αγίου Αποστόλου Παύλου- αλλά προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας που άρχουν στο σκοτάδι του αιώνος τούτου προς τα πνευματικά όντα της πονηρίας που κατοικούν στους ουρανούς."
  Εμείς δηλαδή οι σαρκικοί άνθρωποι, σάρκα φορούντες και τον κόσμον οικούντες, που ζούμε ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους που δεν έχουν όλοι τον ίδιο σκοπό, την σωτηρία κι ας λένε ότι είναι ορθόδοξοι και ας τρέχουνε 12 παρα 5 στην "Ανάσταση" και 12 και 5 εξαφανίζονται με τους εχθρούς του Χριστού και εμεις το έχουμε κάνει κάποιες φορές και ας είμαστε μέσα στο Ναό. Γιατί εδώ που κατοικεί ο νούς μας είναι αλητήριος κατα τους Πατέρες της Εκκλησίας μας, ενώ πολλές φορές βρισκόμαστε στον Άγιο τούτο χώρο και μετέχουμε στη θεία Λειτουργία εν σώματι, το πνεύμα μας ταξειδεύει, βρίσκεται αλλού και αυτό το πνευμα που ταξειδεύει τη μεγάλη Τεσσαρακοστή θέλουμε να το μαζέψουμε. Διότι έχει να αντιμετωπίσει τον πιο μεθοδικά καταρτισμένο εχθρό... sec 5.24     

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

καλή και αγία Τεσσαρακοστή 2018

Ξεκινάει η περίοδος της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής!περίοδος βαθύτατης μετάνοιας και επιστροφής εις το θέλημα του Θεού που με αγάπη περισσή εκφράσθηκε στην εξής εμπειρία της Εκκλησίας μας που είναι μια κοινότητα αμαρτωλών που μετανοούν διότι αν δεν δούμε έτσι τα περι ημάς πνευματικά πράγματα δεν θα μπορέσουμε να αθληθούμε πνευματικά σε αυτό το στάδιο που ο καθένας διαλέγει και την ποιότητα του αγώνα του και την τρόπο που αγωνίζεται!
αλλος πολύ και άλλος λίγο, αλλος γρήγορα άλλος μεθοδικά...το θέμα είναι να κανεις αγώνα πνευματικό αδελφέ μου χριστιανέ, αν δεν θες και δεν βιώνεις αυτή την πνευματική ανάγκη που την δείχνει στο σώμα μας η νηστεία και την επικαιροποιεί στο στόμα μας ο λόγος του Θεού που εκφράζεται με τον λόγο των ιερών ακολουθιών της Εκκλησίας μας.
ο Θεός μας ανοίγει την αγκάλη του και εμεις επαναπαυόμαστε αγωνιστικά και αγωνιωδώς μέσα σε αυτήν όποιος δεν αθλείται δεν μπορεί να χαρεί την αγκαλιά!
δεν μπορεί να γίνει αγώνας χωρίς αγωνία πνευματική, δεν μπορείς να αθληθείς αν δεν ιδρώσεις και δεν κοπιάσεις!
ας κάνουμε όλοι τον αγώνα μας με φιλότιμο και με ενδοεκκλησιαστική διάθεση που μας γεμίζει με αληθή ταπείνωση και με διάθεση για να αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τους περι ημάς...ας φωνάξουμε με καρδιακή διάθεση "ελέησον ημάς τους πταίνοτας σοι πολλά καθ'εκάστην ώραν ω Χριστέ μου"! συμπαραστάτης στον αγώνα μας ο Ιησούς μας, ο έρως της καρδιάς μας, ειναι αυτός που νοηματοδοτεί την υπαρξιακή μας ζήτηση που είναι και πνευματική ζήτηση ανθρώπων που έχουμε αναζήτηση καθημερινή της στάθμης του πηγαδιού της καρδιάς μας αν είναι γεμάτο ρέον υδωρ, το ύδωρ το ζών και αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον! ειναι εκείνο που μας δροσίζει στην ξηρασία της ανερμάτιστης πνευματικά εποχής μας!
εχουμε διάθεση όλοι για ξεφαντώματα και γλέντια και τελικά ξεχνάμε οτι η διαχυση των αισθήσεων μας στην πνευματική μας πορεία μπορεί και να μας οδηγήσει σε αντίστροφη λογική εκεί που νομίζαμε οτι γεμίσαμε πνευματικά εντός μας. Εχουμε αδειάσει απο κάθε ευλογία και χάρη εσωτερικής πνευματικής διαθέσεως!εκει που μας γεμίζει η χάρη του Θεού είναι μια καρδιά που αγρυπνεί και προσεύχεται αλλιώς εκει που φαντάζει ως χαρά η πολυδιάσπαση εχουμε τελικά μια καταστροφή πνευματική, ενα ναυάγιο εσωτερικό που απο τα απόνερα του καρνάβαλου και των μασκών που μας εφόρεσαν ή διαλέξαμε να φορέσουμε, ήρθε η επόμενη ημέρα και δεν είχαμε ηρεμία μέσα μας, σκότος ήταν της καρδιάς μας το χωράφι γεμάτο, όλα ήσαν κατεστραμένα και καραβοτσακισμένα!
αγαπητοί μου αν δεν διαλέξουμε τι είναι πρώτιστο αγαθό, τι μας χρειάζεται για να έχουμε ευφορία μέσα μας και χαρά πνευματική. Τότε και μόνον τότε θα μπορέσουμε να έχουμε χαρά ανεκλάλητο και χαρά απερίγραπτο!μια χαρά που θα είναι πεπληρωμένη εντός μας.
καλή μετάνοια!καλη και ευλογημένη πορεία στο στάδιο των αρετών!
καλή και αγία Τεσσαρακοστή 2018!
π.Ιερόθεος Λουμουσιώτης,Αρχιμανδρίτης
Ιεροκήρυξ της Ι.Μ.Ύδρας