Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Ιερουργια του Θειου Λογου νο 95 περι Καλου Σαμαρειτου


  "Εν τω νόμω τι γέγραπται; πώς αναγινώσκεις;" αυτή είναι η απόκριση στο σημερινό νομικό, αγαπητοί μου αδελφοί, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ενώ τον ρώτησε: "Διδάσκαλε, τι θα κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;" ο Κύριος του απαντά με ένα ερώτημα: "τι διαβάζεις στο νόμο;" Εσύ είσαι νομικός του λέει, είσαι νομοδιδάσκαλος. Τι διδάσκεις τους ανθρώπους που το λέει ο νόμος; Τι αναγινώσκεις ανάμεσα στα άλλα ιερά κείμενα που προβλέπει ο νόμος για αυτό σου το ερώτημα; και εκείνη την ώρα ο νομοδιδάσκαλος-ο νομικός του λέει ότι πρέπει να αγαπήσω με όλη μου τη διάθεση, με όλη μου την καρδιά, με όλη μου την ψυχή τον Θεό και "τον πλησίον μου ως σεαυτόν", και τον αδελφό που είναι δίπλα μου σαν τον εαυτό μου!
  Λέει κάτι το ευαγγέλιο που είναι τραγικό για τον νομοδιδάσκαλο. "και επειδή εκείνος ήθελε να δικαιώσει τον εαυτό του μέσω του νόμου" να πάρει ένα μπράβο δηλαδή από τον Ιησού Χριστό μέσω του νόμου τον οποίον ήξερε ρωτάει τον Χριστό μας, "ποιός είναι ο πλησίον μου;". Ποιός είναι αυτός που βρίσκεται κοντά μου; και ο κύριος του απευθύνει την παραβολή του Καλού Σαμαρείτου.
  Βλέπουμε έναν άνθρωπο τραυματισμένο στο δρόμο από τους ληστές, τον είχαν γυμνώσει απο τα ενδύματα του, του είχαν πάρει ότι είχε κοντά του και τον είχαν αφήσει έρημο στο πλάι του δρόμου θα λέγαμε στην οδό και εκείνη την ώρα περνάει ένας Ιερεύς, ο οποίος κατευθύνεται εις τον Ναό και τον αντιπαρέρχεται(δεν του δίνει ουδεμία σημασία), το ίδιο και ο Λευίτης  και ξέρετε γιατί; Για να μη χάσουν την εφημερία που είχαν στο Ναό. γιατί αν ακουμπούσαν νεκρό, καθότι δεν ήξεραν σε τι κατάσταση ήταν αυτός που βρισκόταν στην άκρη του δρόμου. Δεν θα μπορούσαν θα λέγαμε απλά να λειτουργήσουν στο Ναό των Ιεροσολύμων και θα τους έδιωχναν από την εφημερία τους εκείνη την ημέρα.
  Έτσι έρχεται και κάνει το νόημα του Νόμου, αξιοποιεί όλη την περιουσία την πνευματική που δίνει ο Νόμος στον άνθρωπο, ένας άνθρωπος ο οποίος δεν ανήκε στο γένος του Ισραήλ, δεν ανήκε στον εκλεκτό λαό του Θεού αλλά ήταν αλλογενής, ήταν από άλλο γένος, από άλλη θρησκευτική παράδοση, την παράδοση των Σαμαρειτών και αυτός ο Σαμαρείτης έκανε πράξη τον Νόμο. Γιατί δεν είναι σημαντικό να ξέρω τον Νόμο, να ξέρω τι λέει ο Νόμος το θέμα είναι να τον κάνω πράξη στη ζωή μου. Να ζω όπως ο νόμος του Θεού επιτάσσει σε εμένα και αν τον ξέρω μόνον δεν φθάνει, αν δεν τον κάνω πραγματικότητα στη ζωή μου, ο Νόμος δεν είναι σημαντικός για εμένα. Δεν φθάνει να γνωρίζω το γράμμα αλλά πρέπει με την ζωή μου να ερμηνεύω το πνεύμα του Νόμου. Πρέπει να ζω έτσι όπως ο Νόμος του Θεού επιτάσσει.
  Αδελφοί μου, ποιός είναι ο πλησίον; Ο οποιοσδήποτε άνθρωπος μας εγγίζει μας χτυπά την πόρτα μας. Αυτός που θέλει την βοήθεια μας. Μας έδειξε σήμερα, ο καλός Σαμαρείτης τι κάνουμε εις τον αδελφόν μας που χρειάζεται την ανάγκη μας. Τι κάνουμε σε εκείνον, ο οποίος μας ζητά την βοήθεια μας... 4.53 sec




Κηρυγμα Kυριακή Η Λουκά
Δίδυμα 12 Νοεμβρίου 2017
ιερος Ναος Αγίου Νικολάου Διδύμων,
ιεροκηρυξ της ι.Μητροπόλεως Υδρας,
αρχιμανδριτης π.Ιεροθεος Λουμουσιωτης

Ιερουργια του Θειου Λογου νο 94 περι Ταξιαρχων εις Λουκαιΐτιον 2017


Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

κηρυγμα επι τη εορτη των αγιών Αγγέλων εις Φούρνους Ερμιονίδος 2017


Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Ε΄ Λουκά. Από τον ...

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Ε΄ Λουκά. Από τον ...: «ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων  εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη.» (Λ...



«ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων 
εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη.» (Λουκ. ιστ, 22) 

Πανοσ Αρχιμ.
Ιεροθέου Λουμουσιώτη
Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Ύδρας



Σήμερα ακούσαμε επ’εκκλησίαις την γνωστή παραβολή του πλουσίου και του πτωχού Λαζάρου. Το μοτίβο της, αγαπητοί μου αδελφοί, περιγράφει έναν πλούσιο και έναν πτωχό και ουσιαστικά η αποδοκιμασία του πλούτου εις την μέλλουσαν ζωήν.

Όχι γιατί είναι κακός ο πλούτος αφ’ εαυτού του, αλλά ο πλούτος σε κάνει το λιγότερο σκληρό άνθρωπο. Ο καταπληγωμένος Λάζαρος ζούσε έξω από το σπίτι του πλουσίου, εκείνος πολλές φορές θα τον είχε δει και θα τον είχε προσπεράσει και ίσως δεν του είχε δώσει καμμία σημασία. Ίσως δεν τον ήξερε καν, δεν ήταν καλό για το πρεστίζ του να ασχολείται με τον παρακατιανό πτωχό ζητιάνο. Αλλά όταν ο θάνατος επεσκέφθη και τους δύο ό ένας παραλήφθηκε από τους αγγέλους του Θεού και πήγε εις τους κόλπους του δικαίου Αβραάμ και ο άλλος –ο πλούσιος- παραλήφθηκε από τους διαβόλους και πήγε εις τον Άδη, στον τόπο της βασάνου. 

Ακριβώς απολαμβάνοντας και ο μεν και ο δε τον τρόπο που ζούσαν επι γης. Ο πλούσιος απολάμβανε του κόσμου τα αγαθά και ποτέ δεν σκέφθηκε να τα μοιρασθεί, νόμιζε ότι του ανήκουν και είχε επαναπαυθεί να ζει και να κινείται με αυτά και ο πτωχός είχε στερηθεί τα πάντα και περίμενε να τραφεί από τα περισσεύματα που έπεφταν για τα ζώα από το τραπέζι του πλουσίου.

Σκληρή η εικόνα αυτή αλλά πραγματική μέχρι σήμερα αν σκεφθείτε ότι με τα σκουπίδια των προηγμένων χωρών δεν θα πεινούσε κανείς πάνω στη γη. Έτσι είναι εμείς πετάμε ένα κομμάτι ψωμί και ο άλλος το στερείτε και ίσως και το λιμπίζεται επειδή δεν το έχει.

Ο πλούτος μας κάνει απάνθρωπους, να μην ενδιαφερόμαστε για τους γύρω μας, για τους άλλους τους διπλανούς μας που έχουν ανάγκη του καθημερινού επιουσίου άρτου. Να μην νοιώθουμε την ανάγκη να βοηθήσουμε αφού εμεις δεν έχουμε νοιώσει αυτή την στέρηση.

Η αλήθεια είναι αν δεν στερηθούμε ίσως δεν μπορούμε να καταλάβουμε τις δυσκολίες του πάμπτωχου Λαζάρου, που περίμενε την βοήθεια του πλουσίου. Αυτή είναι η πικρή και οδυνηρή αλήθεια, αυτό είναι η εν γένει πραγματικότητα μέχρι σήμερα, ο καθένας κλείνεται στο καβούκι του και δεν θέλει να βοηθεί στα προβλήματα των άλλων. Το πρόβλημα του διπλανού μας σήμερα είναι δικό του πρόβλημα, αύριο μπορεί να επισκεφθεί εμένα. Αλλά και στη μέλλουσα ζωή μας στέλνει ο τρόπος του ενθάδε βίου μας.

Όπως ζούμε εδώ θα πορευθούμε εις την αιωνιότητα, η σκληρότητα και η απανθρωπιά μας εδώ μας στέλνει στην αιώνια κόλαση όχι ο πλούτος ουτε φυσικά ο Κύριος μας. Εκείνος αποφασίζει να μας κρίνει κατά τον τρόπο του βίου μας στη ζωή αυτή την επίγεια. Από το πώς θα φερθούμε εις τους διπλανούς μας θα φερθεί και σε εμάς ο Κύριος μας.

Ο πλούσιος θα μπορούσε να σωθεί αν ήταν εύσπλαχνος και αγαπητικός προς τον συνάνθρωπο του, αλλά όχι δεν ήταν τέτοιος, προσπερνούσε τον άνθρωπο σαν να ήταν αντικείμενο και φυσικό είναι να μην μπορεί ο Αβραάμ να στείλει τον Λάζαρο προς παρηγορίαν του κολασμένου πλουσίου.

Τα αγαθά αν δεν τα μοιραζόμαστε τότε πως θα μοιρασθούμε και τον τόπο μας, πως θα μοιρασθούμε τα συναισθήματα μας και το χάδι μας, πως θα μοιρασθούμε το χαμόγελο μας; Τίποτα δεν θα μπορέσουμε να μοιρασθούμε.

Ο Κύριος δε θα στεναχωρηθεί αλλά δεν μπορεί να μας στείλει εις τον παράδεισον αφού δεν έχουμε μάθει να ζούμε αντάμα και να μοιραζόμαστε τα αγαθά μας. Ας πάρουμε το μάθημα της ζωής μας, αδελφοί μου, από αυτή την παραβολή και ας λάβουμε υπ’ όψιν μας οτι ότι μοιραζόμαστε παίρνει από την αιωνιότητα νόημα και νοηματοδοτεί αγαπητικά τη ζωή μας και μας οδηγεί εις τον παράδεισον. Αμήν. 

Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2017

και μη θεασάντων



Παπα-(α)-δικώς!!!

ευτυχως που δεν ειμαι πνευματικος...
σκεψου 
να πρεπει να συμμαρτυρήσεις
 έναν 
μελλοντικό
 παπα
(επείτηδες 
δεν έχει τόνο αυτό,
 θα τονισθεί
 εξελισσόμενο 
εν τη πορεία του)
...και αυτος 
να ειναι καμουφλαρισμένα 
άλλος απο αυτο που έδειχνε...
και μετα την χειροτονία
 να εμφανησθεί 
ως λέων οριώμενος...
!!!!!!
μεγάλη
 η ευθύνη και δη των επι-
θ ε σ ά ν τ ω ν  
(και  
μη  
θεασάντων)
 χείρας ταχέως...
δύσκολο πράγμα...
μια σκέψη...
δεν εχει ονοματεπώνυμο...
ισως ειμαι 
και εγω για καποιους ακατάλληλος...
θελω να τιμώ τον επίσκοπο 
και τον συμμαρτηρύσαντα γεροντα μου...
δεν ξερω αν το κάνω 
αλλά απλώς τροχιοδρομώ
 το τραίνο 
της "ταχείας" μου εκεί...

Ιερουργια του Θειου Λογου νο 95 περι Καλου Σαμαρειτου

  "Εν τω νόμω τι γέγραπται; πώς αναγινώσκεις;" αυτή είναι η απόκριση στο σημερινό νομικό, αγαπητοί μου αδελφοί, του Κυρίου μα...